Akira Kurosawa - Encyklopedia

Akira Kurosawa

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Akira Kurosawa
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1910
Japonia Tokio
Data i miejsce śmierci 6 września 1998
Japonia Tokio
Aktywność 19431993
Zawód reżyser
scenarzysta
producent
Nagrody
Oscar
Rashōmon
Ważne filmy
Rashōmon
Siedmiu samurajów
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Profil na IMDb

Akira Kurosawa (jap. kyūjitai: 黒澤 明, shinjitai: 黒沢 明; Kurosawa Akira) (ur. 23 marca 1910, zm. 6 września 1998) – japoński reżyser, scenarzysta i producent filmowy.

Spis treści

[edytuj] Życie

Kurosawa jest prawdopodobnie najbardziej znanym reżyserem w Japonii. Jego twórczość wywarła wielki wpływ na kilka pokoleń filmowców na całym świecie. Swój pierwszy obraz, Sagę o dżudo, zrealizował w 1943 roku. Był aktywny zawodowo prawie do końca życia. Jego ostatni film, Madadayo, miał premierę w 1993 roku.

Kurosawa urodził się 23 marca 1910 roku w Omori w Tokio, jako najmłodszy z siedmiorga dzieci. Jego ojciec był oficerem, potomkiem samurajów. W młodości interesował się malarstwem, w szczególności sztuką europejską. Dorastał z bratem Heigem, z którym brał udział w spotkaniach lewicujących środowisk intelektualnych. Był świadkiem przemiany Japonii ze słabo rozwiniętego kraju w potęgę ekonomiczną z zapędami militarystycznymi. Heigo Kurosawa był aktorem i uprawiał sztukę benshi, tzn. podkładał głos postaci niemych filmów. Gdy zaczęto nagrywać udźwiękowione filmy, stracił pracę i z tego powodu popełnił samobójstwo. Drugim traumatycznym doświadczeniem z dzieciństwa było trzęsienie ziemi, które nawiedziło Tokio w 1923 roku. W 1936 Kurosawa odpowiedział na ogłoszenie wytwórni filmowej poszukującej asystentów, gdzie zapoznał się ze sztuką realizacji filmu, pisania scenariuszy i tworzenia montażu. Jako reżyser zadebiutował oficjalnie w 1943 roku filmem Saga o dżudo. Mimo iż jego najbardziej znanymi dziełami są filmy z lat 50. i 60., reżyserował i pisał scenariusze aż do śmierci. Zmarł 6 września 1998 w Setagayi w Tokio z powodu udaru.

[edytuj] Filmy

Akcja najbardziej znanych filmów Kurosawy toczy się w feudalnej Japonii (ok. XIII-XVII wieku). Fabuła kilku jego filmów stanowi adaptacje dzieł Shakespeare’a: Ran został oparty na Królu Learze, Tron we krwi – na Makbecie, a Zły śpi spokojnieHamlecie.

Ukryta forteca (Kakushi toride no san akunin), opowieść o księżniczce, jej generale i dwóch bufonowatych farmerach, stała się dla George’a Lucasa jedną z inspiracji przy tworzeniu Gwiezdnych wojen. Inne znane filmy Kurosawy to: Rashōmon, Siedmiu samurajów (na podstawie którego nakręcono później western Siedmiu wspaniałych oraz serial anime; film natchnął także Stephena Kinga, który V część cyklu Mroczna Wieża V: Wilki z Calla, napisał, zainspirowany filmem) czy Straż przyboczna – pierwowzór westernu Sergia Leone Za garść dolarów. Kontynuację Straży przybocznej stanowi film Sanjūrō, samuraj znikąd.

Kurosawa wyreżyserował także filmowe adaptacje kilku rosyjskich powieści, m.in. Idioty Dostojewskiego i Na dnie Gorkiego. Film Niebo i piekło oparty został na kanwie powieści kryminalnej Amerykanina Eda McBaina. W szesnastu z jego filmów, nakręconych między 1948 a 1964 rokiem, pojawiają się wciąż ci sami aktorzy, w szczególności Toshirō Mifune, którego współpraca z Kurosawą rozpoczęła się w 1948 (Pijany anioł), a skończyła w 1964 (Rudobrody).

Po nakręceniu tego ostatniego Kurosawa zaczął kręcić w kolorze, zmieniając styl swoich filmów, które do tej pory miały charakter raczej epicki. Jego kolejny film, Dō desu ka den, opowiadający o grupie biedaków żyjących na wysypisku śmieci, nie osiągnął sukcesu. Reżyser rozpoczął wtedy pracę przy hollywoodzkim projekcie Tora! Tora! Tora, ale wytwórnia 20th Century Fox zastąpiła go Kinjim Fukasaku zanim film został ukończony.

Po tym wydarzeniu Kurosawa próbował popełnić samobójstwo, ale przeżył. Na jego stan psychiczny miał również wpływ fakt, że choć w Europie i USA Kurosawa był ceniony, to w Japonii jego filmy były przyjmowane przez widzów i krytykę chłodno. Zaczął kręcić kolejne filmy: Dersu Uzała, nakręcony w ZSRR, którego fabuła oparta jest o historyczny – z początków XX wieku – epizod z badań Dalekiego Wschodu. Film ten uzyskał nagrodę Oscara w kategorii film obcojęzyczny. Kagemusha, będący opowieścią o sobowtórze średniowiecznego japońskiego władcy, który przejmuje jego tożsamość oraz Ran, który osiągnął spektakularny międzynarodowy sukces i jest uważany za ukoronowanie kariery Kurosawy. Do ostatnich filmów Kurosawy należą między innymi Sny, Sierpniowa rapsodia i Madadayo.

[edytuj] Filmografia

[edytuj] Scenariusz

[edytuj] Reżyser

[edytuj] Producent

[edytuj] Bibliografia

  • Something Like an Autobiography, transl. Audie E. Bock, Vintage, New York, 1983
  • Donald Richie, The Films of Akira Kurosawa, University of California Press, Berkley, 1996, ISBN 0-520-22037-4

[edytuj] Linki zewnętrzne


Warning: curl_setopt() [function.curl-setopt]: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when in safe_mode or an open_basedir is set in /www/motocykle_www/spam/mo/richFeeds.php on line 59

Wiktory wracają na antenę TVP
W 2009 roku gala wręczenia Wiktorów wróci z TVN-u do telewizji publicznej. Uroczystość pokaże TVP 1.
Polska edycja "Manager Magazin" zniknie z rynku
Spiegel Group, właściciel Manager Media, którego nakładem ukazuje się miesięcznik biznesowy "Manager Magazin", podjęła decyzję o zamknięciu tytułu.
Rokowania ws. sprzedaży "Rzeczpospolitej"
Ministerstwo Skarbu Państwa ogłosiło zaproszenie do rokowań w sprawie sprzedaży większościowych udziałów w Przedsiębiorstwie Wydawniczym Rzeczpospolita SA.
Rusza nowa stacja telewizyjna - TVN Warszawa
Użyteczna, ciekawa, dynamiczna i przyjazna. TVN Warszawa. Nowoczesna telewizja o Warszawie, jej mieszkańcach i życiu stolicy. Codziennie najświeższe informacje, najważniejsze wydarzenia kulturalne i pomysły na spędzanie czasu w stolicy. Telewizja stworzona z myślą o wszystkich mieszkańcach Warszawy.
Nowa telewizja TVN Warszawa
Codziennie najświeższe informacje, najważniejsze wydarzenia kulturalne i pomysły na spędzanie czasu w stolicy - TVN Warszawa to telewizja o Warszawie, jej mieszkańcach i życiu stolicy.
Linki: Strona gwna